Oplaadpunt

Aan mijn bureau in mijn spreekkamer in het ziekenhuis zie ik het gebeuren; dat wat ik zelf soms als een energetisch wegtrekker benoem. Samen met mijn patiënt heb ik een gesprek over revalidatie na het voltooien van de behandelingen tegen kanker en maken we een plan rondom de vermoeidheid en het managen van de energie. Het maakt altijd indruk op me als ik het zie gebeuren: wit wegtrekken van het gezicht, het ineens afwezig zijn qua aandacht en contact en het plotseling wegvloeien van alle energie en levenslust. Dit is waar veel patiënten mee te dealen hebben: vermoeidheid of verminderde energie. En dan niet zomaar even moe, maar het leeglopen qua energie, een alles overheersend gevoel, onverwachts en onvoorspelbaar en niet zomaar weg na wat rust. Eén van de grotere problemen tijdens en na kanker met een impact op alle levensgebieden.

Ook in dit gesprek is duidelijk dat er een groot verlangen is bij mijn patiënt om de stap te maken van overleven naar leven. Behandelingen zijn klaar en het leven lokt weer….

In de nazorg gesprekken die ik voer, ben ik vooral aan het afremmen. Pas op de plaats, erkennen dat er revalidatie en verwerking nodig is en dat de basis is om bewust te plannen van activiteiten EN rust. En dat die revalidatie soms zo pijnlijk botst met het verlangen naar dat “normaal” leven. Met de wetenschap dat het herstel vaak langer duurt dan verwacht en bedacht.

In mijn webinar van 6 April 2020 wil ik inzoomen op meer praktische tips over het omgaan met deze mindere energie. Tegelijkertijd vind ik dit het onderwerp waar coaching zo’n geweldige bijdrage kan leveren: in scherp houden, spiegelen, sparren, steunen, tips geven en positief bekrachtigen. Omgaan met deze vermoeidheid gaat ook over reflecteren op sterke karaktereigenschappen die natuurlijk vaak ook valkuilen zijn (kracht wat doordenderen is geworden), over de boodschappen uit onze jeugd (“niet klagen maar dragen”) en over omgaan met de omgeving die soms moe(!) is van het hele verhaal kanker of niet kunnen voelen hoe diep deze vermoeidheid raakt. Ik realiseer me dat ik als oncologieverpleegkundige wel een beeld kan vormen hierover maar ook niet weet hoe het voelt en hoeveel moed en kracht het vraagt om hier mee te dealen.

Als het gaat over levenskunst is er wel een prachtige vraag die ik ook steeds meer leer te stellen: “wat geeft jouw energie?” Dus met ander woorden, waar kan je jezelf aan opladen? Waar kan je jouw bron van energie mee vullen? Hierover praten brengt vaak weer wat levenslust terug, lichtjes in de ogen en een glimlach. Het brengt wat vitaliteit en lichtheid in een zware periode, bewegend tussen deze beide kanten van licht en donker.

Mijn missie is om de enorme impact van vermoeidheid bij en na kanker te helpen erkennen, om daarin te steunen en handvatten te geven, om kennis over te dragen en om te zoeken naar dat wat een oplaadpunt kan zijn!

Schrijf je nu in voor de webinar van Jeroen Martijn op 6 april 19.30

https://zoom.us/webinar/register/WN_hpsFL0SdSxmwnqeL6TaVjA

 

De aarde als voorbeeld, dat is waar ik mee werk Previous Post

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen. Bekijk ons privacybeleid

Sluiten